Hurtigruten

    We hadden niet genoeg van het hoge noorden en boekten een reis met de Hurtigruten. De boten varen dagelijks van Bergen naar Kirkenes en terug. De hele reis duurt 11 dagen. Aangezien het een dagelijkse dienst is, zijn er dus 11 boten die elkaar onderweg ook tegenkomen. De dienst is het meest efficiënte vervoer in die streken.

De wegen zijn vaak onbegaanbaar en auto’s moeten enorme omwegen om de fjorden maken. Alle goederen gaan dus met deze boten. Wij zagen veel hout en zelfs een doodskist. Van oorsprong is het een postboot waar ook mensen mee konden. Omdat de tocht zo mooi is zijn er nu ook hutten en restaurants voor toeristen. Wij deden alleen het noordelijkste deel: vier dagen van Tromsø naar Kirkenes en terug.

De Ishavskathedralen van Tromsø
 
    We vlogen naar Tromsø en bekeken het stadje. Er is een universiteit waarvan de studie over de Samencultuur bekend is. Daar is ook een goed museum over de Samen. Bekend is de moderne kathedraal, de Ishavskathedralen. Wij bezochten dit indrukwekkende gebouw. Hierna scheepten wij ons in op de “Nordnorge”, één van de schepen van de Hurtigruten.

De Nordnorge

 is een postboot.

  

 De reis is een belevenis, zowel overdag als ’s nachts. De boot vaart steeds tussen eilanden en door fjorden en de omgeving is dus steeds wisselend. Om de paar uren legt de boot aan om goederen en mensen te laden en te lossen. Vaak vaart hij dan na een half uur weer verder maar op sommige plekken blijft hij een paar uur liggen en is er de mogelijkheid om aan land te gaan en eventueel een excursie te ondernemen.

Eén van de nederzettingen in een verder onherbergzaam gebied.
 

 

 

Middernachtzon op zee.

 

 

Magarøya.

 

 

Bij de Noordkaap gingen de meeste passagiers met bussen naar de Noordkaap. Maar die toeristische kermis hadden we al eens gezien. Wij kozen voor een vogelsafarie. Eerst met een bus (met maar weinig mensen!) door Magarøya, “het magere eiland”, waar dus echt alleen maar gras en mos groeit naar een kleine vissershaven waar een bootje klaar lag.
De visser, een zeesaam, verdient nu zijn geld door toeristen rond te varen naar een eiland waar een aantal kolonies zeevogels hun nesten hebben. De man wist er alles van en we waren onder de indruk van de enorme hoeveelheid alken, papagaaiduikers, drieteenmeeuwen, jan van genten, aalscholvers, etc. We zagen zeker tien zeearenden.

Jan van Genten

Papegaaiduikers

De Älvboot.




 

 

 


De meest oostelijke plaats van Noorwegen is Kirkenes, vlak aan de Russische grens. De Nordnorge bleef daar een paar uur liggen zodat wij de gelegenheid hadden, gehuld in grote zwemvesten, met een lange boot, zoals de Samen die al heel lang gebruiken, naar de grens te varen.

Onderweg kregen we allerlei wetenswaardigheden te horen. Het hoogtepunt was natuurlijk een stop vlak voor de grens, waar we beslist niet over mochten. De grenswachten bekeken ons goed vanuit hun wachttoren. Daar stonden wat versnaperingen voor ons en de Samische man die ons voer sloeg op de sjamanentrommel, waarbij hij een lied zong.

 

De grens is op de stenenhoop.

 

Hans Hatle met zijn sjamanentrommel.

    Op de regenachtige terugweg maakten we nog een stop in Hammerfest. De plaatsen waar we op de heenreis tijdens de nacht langs voeren zagen we nu overdag, zodat alle uitzichten verschillend waren. De gletsjer bij Øksfjord die bijna in de zee uitkomt hadden we op de heenreis dus niet gezien.


Gletsjer bij Øksfjord.