In verband met het overlijden van Jurri Jurriaanse zijn een aantal pagina's van de site verwijderd. Denk hierbij aan de contact pagina, bestelformulieren en informatiepagina. Wij vragen uw begrip hiervoor.

 

ADORANT

Het woord adorant komt van adoreren, dat is aanbidden of vereren. Tegenwoordig vouwt men de handen als men bidt. In oude tijden hief men de armen omhoog. De figuren met opgeheven armen, die men vaak tegenkomt op rotstekeningen in Scandinavië, (die uit de Bronstijd stammen, ± 3000 jaar geleden), worden daarom adoranten genoemd.

Mijn mooiste vondst

Het was in 1996 dat ik mij aanmeldde voor de werkweek in het rotstekeningmuseum Underslös in het Zweedse Tanum. Hier werd al jaren geprobeerd de verwering voor te blijven en tijdig de honderden rotstekeningen uit de Brons- en IJzertijd in dit gebied (± 130 km ten noorden van Göteborg) te documenteren. Een welhaast onbegonnen werk, want de honderden gravures liggen in de open lucht en de verzuurde regen richt zelfs in het noorden grote schade aan. Er is dus veel man- en vrouwkracht nodig om, in de korte zomer dat het mogelijk is, te helpen bij dit werk.

Het was mijn eerste keer en ik had nog geen ervaring. De eerste avond werden we in kleine groepen naar de verschillende locaties gestuurd om met behulp van het strijklicht van zaklantarens de rots te onderzoeken op figuren. De rots ligt in het bos en was voor een groot deel begroeid met mos en bedekt met dennennaalden.

Met het strijklicht van een zaklantaren

zie je opeens veel meer.

 

Terwijl de groep boven bezig was en mooie paarden en boten lokaliseerde, ging ik met een bezem onderaan de rots schoonmaken en mos wegtrekken. In het strijklicht van mijn lamp werden de  lijnen die het ijs in de ijstijd in de rots geschuurd had goed zichtbaar, evenals de plekken met beschadigingen uit recente tijden. Helemaal links was een klein putje, een z.g. schaalkuiltje. Daarnaast meende mijn ongeoefende oog een mensfiguur te herkennen.

 

Dus riep ik naar boven: "Hier is een mens". De geroutineerde collega's zeiden dat er hier op deze rots geen mensenfiguren waren. Zij kenden de rots uit oude beschrijvingen. "Toch is hier een mens", riep ik terug. Ik had een nieuwe, nog onbekende figuur gevonden.

Jurri zichtbaar gemaakt op een frottage

Jurri ingeschilderd

Jurri bewerkt

 

In de dagen daarna hebben we deze T 317B helemaal in kaart gebracht en werd mijn figuur "Jurri" genoemd. Een intrigerend idee, dat Jurri 3000 jaar geleden in de rots gegraveerd is, dat hij duizenden jaren verborgen is geweest en dat ik hem toen mocht terugvinden. In de jaren daarna heb ik nog veel nieuws gevonden: boten, schaalkuiltjes, mensen, dieren, een elandenspoor en nog veel meer. Jurri was niet alleen de eerste, maar vooral ook de mooiste vondst.

 

Meer over deze passie van mij vindt u achter de knop “Rotstekeningen”.

In de tijden dat wij thuis zijn trek ik graag de natuur in en kijk naar vogels. Soms lukt het er een goede foto van te maken. Zie “Vogels”.

In Nederland zijn geen rotsen en dus ook geen rotstekeningen. Wij reizen hiervoor vaak naar Zweden. Zie “Diversen”.